Pablo Laso harika bir insan ve mükemmel bir kariyere sahip. Uzun yıllar Milli Takımda, İspanya ve İtalya Ligi’nde oynadı, şampiyonluklar yaşadı. Koçluğa başladıktan sonra Euroleague ve İspanya’da kupalar kaldırdı. Pablo Laso’nun basketbol bilgisini tartışmak, insanı gülünç duruma sokar…
Ancak… Pablo Laso düşündüklerini oyuncularına ne kadar aktarabiliyor? Oyuncular onun iyi insan tarafını istismar edip kafalarına göre mi takılıyor? O gün çok kötü oynayan bir oyuncuyu sahada tutmasının nedeni aşırı babacanlığından, insanları kırma endişesinden mı kaynaklanıyor? Takıma ne kadar hakim?
Pablo Laso’ya saygı duyuyorum ama Anadolu Efes’in bugünkü oyuncu yapısına çok uygun olduğunu da düşünmüyorum. Kulüpler oyuncuyla sözleşme imzalayıp karşılığını sahada beklerler ancak bazen bu yetmez. İşini yapmayan, kendilerine konfor alanı yaratmalarına izin verilen bazı oyuncular aslında başka lisandan anlarlar. Çekinmeleri gereken birileri lazımdır ve o kişi öncelikli olarak koçlarıdır. Koç liyakatı ve kararlılığı ile kendisini kabul ettirmişse kafa karışıklı da yaşamaz, oyunculara felsefesine uygun basketbolu oynatma yolunda rahat adımlar atar, süreleri paylaştırırken duygusal değil, takım menfaatleri doğrultusunda daha mantıklı kararlar verir. Efes’te bu tarife uyan ilk isim olarak da akıllara Ergin Ataman geliyor.
Ataman sanırım erken sonlandırılan sözleşmesinden dolayı Panathinaikos’tan parasını almaya devam ediyor. Zaten paraya ihtiyacı yok ama rekabete ihtiyacı var. Hayatı boyunca adrenalini yüksek tutmaya alışmış, kavgadan kaçmayan hatta hoşlanan Ataman’ın aşırı sakinlikten rahatsız olduğuna da inanıyorum. Milano, İtalyanca’yı Türkçe gibi konuşan Ergin Ataman için iyi bir adres olabilirdi ancak onlar değişiklik yaparken, Luca Banch’yi tercih etti.
Gelinen noktada Anadolu Efes’in Ergin Ataman’a, Ergin Ataman’ın da Anadolu Efes’e ihtiyacı var.