İkinci kez kanserle savaşan ve sağlığında ciddi düzelmeler olan Achille Polonara, verdiği mücadeleyi anlattı.
* Şu anda basketbolu bir meslek olarak değil, eğlence olarak görüyorum. Ben de yeniden eğlenmeye dönmek istiyorum. Bir ameliyatım daha kaldı, sonrasına bakacağız. Pazartesi günü kalbimdeki bir deliği ‘şemsiye’ adı verilen bir cihazla kapatacaklar. Yaşadıklarımdan sonra bu benim için çocuk oyuncağı.
* Birçok insana göre kahramanlık yaptım ama bana ne yaptığımı sorarsanız, komaya girdim ve uyandım. Bunda kahramanca bir şey görmüyorum.
* Kanser kelimesi korkutucu. İkinci teşhisin ardından durumumun çok daha ciddi olduğunu fark ettim, ‘Artık yeter, hastane penceresinden atlayayım ve bitsin’ diye düşündüm..
* On canavar tarafından tutuluyormuşum gibi hissediyordum. Yok olmak istedim. Ama sonra düşündüm: Çocuklarımın babasız büyümesi ya da babalarının en azından denemediğini düşünmesi adil değil.
Allah seni çocuklarına bağışlasın