NEXT PLAY (Murat Özyer)

“Daha Yükseğe” Yürüyenlerin, Bir Sonraki Hamlesi
Her şey; o büyülü, sıra dışı ve bugüne kadar böylesi hiç yapılmamış o unutulmaz 2024 Paris Olimpiyat Oyunları açılışında başladı. Televizyonun karşısında ailecek, gözlerimizi ekrandan ayıramadan o görsel şöleni izliyorduk; eşim, kızım ve ben… Sen Nehri’nin üzerinde ezberleri bozan o yaratıcı ruh, ekranda dünyanın en iyilerinin sergilediği o muazzam sahne, içimizdeki bir kıvılcımı ateşledi.
*
Biz o an kafamızda; henüz doğmamış, adı konmamış akademimizin hayalini kurmaya başlamıştık bile. İsim ne olmalıydı? O sıra dışı gecenin büyüsüyle olimpik motto düştü dilimize:Citius, Altius, Fortius. Yani daha hızlı, daha yükseğe, daha güçlü…
*
Bizim aile Altius’ u seçti. “Daha yükseğe.” Ama sadece fiziksel bir sıçrayıştan bahsetmiyorduk; elinden gelenin en iyisini yaparak karakter olarak, insan olarak, sporcu olarak her gün bir basamak daha yukarı tırmanmayı hedefledik. Ve Altius Sports Academy kulübümüzü kurduk. Madem bu kadar kutsal ve olimpik bir kelimeyi kendimize sancak seçmiştik, o zaman o ruhu, o felsefeyi bu çocuklara aktarmamız gerekirdi.
*
Oyuncularımıza da, velilerimize de ilk günden beri hep aynı şeyi anlattık: Yarışmak, o rekabetin ateşini hissetmek elbette güzeldir ama asıl mesele, her gün kendi sınırını zorlamaktır. Yaşadığın her tecrübeden, her hatadan, her yenilgiden olumlu bir öğreti çıkarıp eskisinden daha güçlü ayağa kalkabilmektir. Hani o Amerikalıların basketbol literatürüne kattığı, basketbolun genetiğini değiştiren harika bir felsefe vardır ya: “Next Play” (Bir Sonraki Oyun). İşte biz Altius olarak tam buna inandık.
*
Üstelik bu felsefeyi sadece maçta kaçan bir turnikeden sonra savunmaya geri koşarken hatırlamadık; biz onu hayatın tam ortasına yerleştirdik. Çizgide kaçan bir serbest atışta da, LGS sınavında bir sorunun cevabından emin olamayıp ter döktüklerinde de hep aynı şeyi fısıldadık çocukların kulağına. Bir hafta maç kadrosuna giremediklerinde, o çok çalıştıkları matematik sınavından düşük puan alıp başlarını öne eğdiklerinde de hep yanlarındaydık: “Unutma,” dedik, “Şimdi bir sonraki oyun başlıyor. NEXT PLAY!”
*
Biz bunu sadece söylemekle de kalmadık; inandık, inandırmaya gayret ettik, her idmanda konuşulur hale getirdik. Çocukların terlettiği formalarımıza, üzerlerine geçirdikleri eşofmanlarımıza bu mottoyu kazıdık. Artık “Bir Sonraki Oyun” kavramı, kulüp felsefemizin sarsılmaz temel taşlarından biri oldu. O yüzden dün akşamki yenilgi bizim hikayemizin sonu değil; yeni bir başlangıç, o büyük felsefenin en gerçek sınavıdır.
*
Açıkçası şimdi oturup Sırbistan maçının teknik analizini yapmayı, kimin nerede ne hata yaptığını yazmayı hiç istemedim; üstelik maç boyunca kenarda birçok kritik noktayı tek tek not almama rağmen… Turnuvanın bu son gününde böylesine özel analizleri daha sonraya bırakmak şu an herkes için en doğrusu olacaktır. Bugünün gerçeği, tam anlamıyla bir sonraki maça odaklanmaktır. Çünkü bizim şu an tek bir odağımız var: bugünkü madalya maçı.
*
8.000 Kişilik O İnatçı İnanmışlık
.Dün sahada belki skor olarak kaybettik ama o çocukların son saniyeye kadar vazgeçmeyen, o “inatçı” karakterini tüm dünya izledi. Tribünde tam arkamıza yaslanıp, “Galiba bu sefer maç gidiyor” dediğimiz o kırılma anında, sanki içimizdeki o kuşkuyu hissetmiş gibi öyle bir geri döndüler ki… Salondaki binlerce insanı yeniden ayağa kaldırdılar, bizi kendilerine inanmaya mecbur ettiler!
*
Bu inatçılık, bu pes etmeyen ruh kolay inşa edilmez. İstanbul’da cumartesi akşamı saat 21.00’de, 8.000’den fazla biletli seyirciyi Basketbol Gelişim Merkezi’ne toplamak her takımın harcı değildir. Bu halk, o salona sadece basketbol izlemeye gelmedi; o formanın içindeki o inatçı yürekleri alkışlamaya geldi. Evet, belki bu geri dönüşün sonunda boynumuza takılan bir madalya olmadı ama o salonu dolduran insanların bu çocuklara armağan ettiği bir madalya var: Gönüllerin Şampiyonu Madalyası. Bunu hiçbir skor tabelası elinizden alamaz.
*
Üçüncülük Maçı: Kime göre?
.Şimdi önümüzde üçüncülük maçı var. Basketbol dünyasında bu maça bakış açısı ikiye ayrılır:
*
Görüş 1: Kimine göre bu maç, yarı finalde hayalleri yıkılanlerin, kaybedenlerin teselli maçıdır. Buruktur, zordur, ağırdır.
*
Görüş 2: Kimine göre ise bu maç, turnuvanın en tepesindeki o iki takımın hemen arkasından gelen “diğerlerinin birinciliği” maçıdır. Şampiyonanın en iyilerinden olmak için çıkılan bir zirve mücadelesidir.
*
Kürsüde Yüzü Gülen Bir “Winner” Olmak
*
Turnuva matematiğini iyi bilen bir basketbol insanı olarak şunu çok net söyleyebilirim: Şampiyonaların son gününde sadece iki takım salondan evine mutlu, yüzü gülerek ve gururla ayrılır.
*
Biri şampiyon olan, finali kazanan takımdır. Diğeri ise üçüncülük maçını kazanan takım!
*
Amerikalıların o meşhur deyimiyle gerçek “Winner” (Kazanan), son saniyede o madalyayı koparıp alan, kürsüde madalyasını ısırıp ülkesinin bayrağını gururla dalgalandırırken ailesine el sallayandır. Çünkü o, aylarca, günlerce döktüğü alın terinin son karşılığını bir galibiyetle taçlandırmıştır. İkinciler ve dördüncüler ise o yaş grubunda turnuvanın son maçını mağlubiyetle kapatmanın hüznünü yaşarlar.
*
Haydi Çocuklar, Şimdi: “NEXT PLAY!”
*
Basketbol, hayatın birebir provasıdır çocuklar. Tecrübe; yaşadıklarımızdan, acısıyla tatlısıyla öğrendiklerimizi bir sonraki oyunda, bir sonraki pozisyonda kullanabilme becerisidir. Dün akşam bitti. BGM’nin soyunma odasında kaldı; o hüzün, dün gece yastığa başınızı koyduğunuzda eridi bitti. Onu ileride tabii ki analiz edebiliriz, hatta mutlaka etmeliyiz.
*
Şimdi önümüzde yepyeni, tertemiz 40 dakika var. Serbest atışı öğreten şut doktorları, “Basketbol topu, bir önceki atışın kaçtığını bilmez,” derler. O yüzden, NEXT PLAY!
*
Biz bugün o madalyayı istiyoruz gençler! O madalyanın rengi, sizin o parkeye bırakacağınız inatçı karakteriniz sayesinde bizim kalbimizde zaten çoktan belli. Siz o inatçılığı, o hiç bitmeyen, vazgeçmez savaşçı ruhunuzu sahaya yansıtın; gerisini bir sonraki oyuna bırakın.
.
Kalbimiz sizinle! NEXT PLAY!
*
Murat Özyer
Basketbol İnsanı