Marko Guduric, eski koçu Saras Jasikeviciusu anlatırken, “İnanılmaz detaycıdır. Sürekli rakiplere çalışır ve kötü sonuç aldığımızda kendisibi suçlardı.” dedi.
* Saras her maça en az 2-3 gün hazırlanırdı, her idmandan sonra hemen bilgisayarın başına geçerdi. Biz şut atarken o, bilgisayarın başında maç izliyordu. Tüm gün boyunca rakibi analiz ediyor; onlara nereden atak edebileceğimizi, nasıl savunma yapmamız gerektiğini, ne yapacağımızı araştırıyordu.
* Saras her şeyi not alır. Her maç için ayrı bir A4 defteri var, notlarını küçücük harflerle yazıyor. Muhtemelen hazırlık sürecinde bu notlar, onun için hatırlatıcı oluyor. Bunu yapan birçok koç var ama beni en çok etkileyen şey, lig sonuncusuyla oynayacağımız bir Türkiye Ligi maçında bile aynısını yapması. O A4 kağıdı baştan sona, ilk satırdan son satıra kadar dolu olurdu. Bu inanılmaz bir şey. Daha önce hiç böyle bir şey görmedim. Her maça aynı şekilde yaklaşıyor, hiçbir rakibi asla küçümsemiyor.
* Bu yüzden çok duygusal ve saha kenarında böyle davranıyor. Ne kadar enerji harcadığını ve elinden gelenin en iyisini yaptığını biliyor. Sonra biz bir hata yaptığımızda, konsantrasyonumuzu kaybettiğimizde ve yüz kez tekrarladığı bir şeyi yapamadığımızda kendini suçlu hissediyor. Anlattığım her şey Zeljko için de geçerli. Sadece Saras ile yaşadığım deneyim, daha yakın zamanda olduğu için aklımda daha taze kaldı.